Technika

Front lever: progresja dla crossfitera, który ma już podciągnięcia

Marcin Goliat · · 7 min czytania

Koniec WOD-u, sztanga odłożona, a ktoś jeszcze wisi na drążku i próbuje „położyć się” w powietrzu. Nogi idą w górę, biodra opadają, łokcie się zginają, po chwili wszystko ląduje na macie. Tak zwykle wygląda pierwsze spotkanie z front leverem (dźwignią w zwisie przodem). Rozumiem pokusę, bo wygląda to świetnie. Tyle że front lever nie jest sztuczką do wymęczenia na koniec treningu. To sprawdzian siły na prostych rękach i napięcia całego ciała. Postęp robi się, skracając dźwignię i wydłużając ją krok po kroku. Wiszenie do upadłego niczego nie przyspiesza. Najlepszym przygotowaniem są mocne podciągnięcia, także z obciążeniem.

Czego wymaga front lever i kiedy zacząć

Definicja jest prosta, wykonanie mniej. Chodzi o trzymanie ciała jak sztywnej deski w poziomie pod kółkami albo drążkiem. Ręce są proste, ciało równoległe do podłogi, przód ciała skierowany do góry. W zawodach gimnastycznych trzeba to utrzymać co najmniej 2 sekundy. Sędziowie odejmują punkty za zgięte ręce, ciało nierówno z podłogą i niewyprostowaną linię. Ciekawostka: Tyler Hass w CrossFit Journal opisywał, że w 2007 roku w punktacji gimnastyki był to element najniższej grupy trudności (A). Dla gimnastyka to elementarz, dla niegimnastyka bardzo trudna umiejętność.

Technika w skrócie. Pośladki i brzuch napięte do granic, bo od nich zależy cała linia. Kółka albo drążek przez cały czas dociskasz w dół, w stronę bioder: to włącza mięśnie najszersze grzbietu. Na kółkach pomaga też ściskanie ich do siebie. Chwyt fałszywy nie jest potrzebny i większości osób tylko utrudnia ruch, więc trzymaj zwykłym, pewnym chwytem. Jeśli kółka gimnastyczne to dla ciebie nowość, oswój się z nimi, zanim zawiśniesz głową w dół. Dobra wiadomość według Hassa: trening dźwigni jest łagodniejszy dla stawów niż krzyż czy maltańczyk, bo ciężar ciała nie spoczywa na zablokowanych łokciach w podporze.

Test gotowości: podciąganie, hollow i siła na prostych rękach

Hass stawia sprawę jasno. Nie licz na szybki postęp, dopóki nie zrobisz około 15 podciągnięć z kippingiem (z wymachem) i jednego ścisłego podciągnięcia z dodatkowym obciążeniem około 20% masy ciała. Najmocniej z front leverem wiąże się według niego wynik w podciąganiu z obciążeniem. Kilka osób zrobiło dźwignię przy pierwszej próbie i wszystkie trenowały podciągnięcia z obciążeniem. Zastrzeżenie: to obserwacja jednego trenera z sali. Badań naukowych o tym elemencie po prostu nie ma.

Zwis na drążku na prostych rękach, test siły przed front leverem

Moja lista kontrolna przed pierwszymi trzymaniami jest krótsza od wymówek. Po pierwsze, pewny hollow body (pozycja łódki z dociśniętym lędźwiem) na podłodze i w zwisie. Jeśli łódka rozjeżdża ci się na macie, w powietrzu nie będzie lepiej. Po drugie, ścisłe podciągnięcia bez kipu, od pełnego zwisu do brody nad drążkiem. Kipping to umiejętność, a dźwignia sprawdza surową siłę. Brakuje ci tego? Wtedy robotę robią regresje podciągania.

Uczciwie: trenować możesz od razu. Bez bazy postęp będzie jednak wolny.

Progresja front levera: tuck, advanced tuck, jedna noga, straddle

Cała zasada mieści się w jednym zdaniu: najpierw mocno skracasz dźwignię, potem ją stopniowo wydłużasz. W każdej pozycji ręce zostają proste, a plecy poziomo.

  1. Tuck front lever (pozycja skulona). Kolana przyciągnięte do klatki, plecy w poziomie. Dźwignia jest tu najkrótsza, więc to pierwszy przystanek. Dalej idziesz, gdy pozycja stoi pewnie, bez opadania bioder.
  2. Advanced tuck. Kolana nadal zgięte, ale biodra odsuwasz od klatki, aż plecy są płaskie i równoległe do podłogi. Okrągłe plecy oznaczają powrót do zwykłego tucka w przebraniu.
  3. Jedna noga prosta. Z tucka prostujesz jedną nogę: najpierw ze stopą blisko biodra, potem coraz dalej, aż noga jest prosta w linii z ciałem. Druga zostaje zgięta. Potem ją stopniowo prostujesz: jej stopa przesuwa się wzdłuż prostej nogi na wysokość kolana, łydki, a w końcu kostki.
  4. Straddle front lever (nogi proste w szerokim rozkroku). Część trenerów stosuje go zamiast wariantu z jedną nogą. Hass dla niegimnastyków woli jedną nogę, bo bez szpagatu straddle bardziej przeszkadza, niż pomaga. Masz dobre rozciągnięcie? Spróbuj.
  5. Pełny front lever. Obie nogi proste i razem, ciało w jednej linii od barków po stopy, poziomo.

Kiedy przejść dalej? Gdy utrzymasz daną pozycję w poprawnej linii przez całe trzymanie, bez opadania bioder i zginania łokci.

Ćwiczenia pomocnicze: negatywy i ściąganie drążka prostymi rękami

Samo trzymanie to za mało. Hass opisuje pracę w zakresie ruchu. Ze zwisu odwróconego (głowa w dół, ciało pionowo, ręce proste) opuszczasz proste, napięte ciało w stronę poziomu tak nisko, jak kontrolujesz, i wracasz do góry. Skrócony zakres jest bezpieczny dla ego i dla techniki. Negatywy idą krok dalej: to samo opuszczanie, ale jak najwolniej, aż ciało opadnie do zwisu.

Zwis na drążku z uniesionymi kolanami jako ćwiczenie pomocnicze

Pracę z rozpędem daje ice cream maker. Po podciągnięciu, w górnej pozycji, odpychasz ciało do tyłu i wchodzisz w poziom. Trzymasz, wracasz do pozycji z brodą nad drążkiem i powtarzasz.

Do tego dwa ćwiczenia siłowe. Pierwsze to podciąganie z obciążeniem, bo według Hassa najlepiej łączy się z postępem w dźwigni. Drugie to moje uzupełnienie: ściąganie drążka wyciągu prostymi rękami. To ten sam wzorzec co docisk kółek w stronę bioder, tylko z ciężarem łatwym do dobrania. Serie i obciążenie dopasuj do swojego poziomu.

Jak często trenować i ile sekund to postęp

Dla crossfitera Hass proponuje małą porcję pracy bardzo często. Najlepiej na końcu rozgrzewki. W dni siłowe dorzucasz trochę więcej po WOD-zie. Pierwszy miesiąc lub dwa to progresja przez dźwignię. Trzymania po 5-10 sekund wystarczą, a 3-5 trzymań na trening to dobra ilość. Gdy utrzymasz pozycję, przechodzisz do następnej.

Istnieje druga szkoła: czekać, aż poprzednią pozycję utrzymasz 30-60 sekund. Hass uważa, że większość osób może iść szybciej. Po dojściu do wariantu z jedną nogą prostą i drugą stopą przy kolanie proponuje 2-3 tygodnie negatywów, potem pracę z rozpędem. Postęp stoi? Odpuść dźwignię na jakiś czas i trenuj podciąganie z obciążeniem.

Bezpieczeństwo: pod sobą miej coś miękkiego, dłonie i kółka trzymaj suche. Ból łokcia albo barku? Przerwij i idź z tym do fizjoterapeuty.

Po co crossfiterowi dźwignia

Według Hassa ten element buduje siłę górnej części ciała i tułowia, przydatną w podciąganiu i L-sicie (podporze w siadzie prostym). Jeśli to twój kolejny cel, progresja L-situ dobrze się z tym zazębia. Moim zdaniem zyskujesz też napięcie z hollow body. W wielu kippingach i toes-to-bar (stopy do drążka) właśnie go brakuje. Hass podsuwa też zabawę: ice cream maker zamiast podciągnięć w Fran albo Helen. Uczciwie: front lever nie występuje w standardach CrossFit Open. To dodatek, kilka minut w rozgrzewce, bez osobnego planu gimnastycznego.

Zwis na jednej ręce z uniesionymi nogami w parku do kalisteniki

Przeczytaj też

Ile czasu zajmuje nauka front levera?

Nie ma uczciwej jednej liczby, bo wszystko zależy od bazy siłowej: około 15 podciągnięć z kippingiem i jednego ścisłego podciągnięcia z obciążeniem około 20% masy ciała. Hass opisuje osoby bez podstaw w podciąganiu, przez całe miesiące stojące w miejscu. Zacznij od miesiąca lub dwóch progresji przez dźwignię i oceniaj postęp po kolejnych pozycjach.

Co to jest tuck front lever?

To pierwsza pozycja progresji: zwis przodem do góry na prostych rękach, kolana przyciągnięte do klatki, plecy w poziomie. Skrócona dźwignia pozwala uczyć się napięcia bez wiszenia do upadłego. Na start wystarczą trzymania po 5-10 sekund.

Czy front lever przydaje się w crossficie?

Nie ma go w standardach zawodów, więc traktuj go jako dodatek. Buduje jednak siłę górnej części ciała i tułowia przydatną w podciąganiu i L-sicie. Moim zdaniem uczy też napięcia potrzebnego w kippingu.

Marcin Goliat

Marcin Goliat, trener personalny i instruktor kettlebell. Trenuje CrossFit od 2008 roku, prowadzi treningi od 2010, w Polsce nieprzerwanie od 2013. Prowadzi grupę treningową Goliat Klub. Na Strefie WOD pisze o technice, suplementach i o tym, co w treningu faktycznie działa, a co jest tylko dobrze sprzedawane.